کاربرد منطق فازی

7 – 3 : مکانیابی کاربری اراضی شهری با استفاده از منطق فازی

         کارآمدی سیستمهای اطلاعات جغرافیایی (GIS) در طراحی ها و برنامه ریزی  شهرها و برای توزیع مناسب کاربری ها در شهرها موضوع مهم و کمتر شناخته شده ای است.

         استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی در برنامه ریزی کاربری های شهری، امکان مکانیابی مناسب را برای عملکرد شهری فراهم می آورد. اما توجه بیش از حد به داده های جغرافیایی در قالب نقشه های شهری در GIS موجب به کار نگرفتن قدرت فوق العاده سیستم های تجزیه و تحلیل نظیر GIS خواهد شد. تصمیم گیری های صرفاً مبتنی بر نتایج سیستم های اطلاعات جغرافیای موجود نه تنها مفید نخواهد بود بلکه به لحاظ فقدان اطلاعات جامع و همه جانبه از محیط پیرامون در این سیستمها و عدم قطعیت و پیچیدگی دنیای واقعی، زیان بار نیز خواهد بود.

در این میان استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی بر اساس منطق فازی از انعطاف بیشتری برخوردار بوده و هوش و نبوغ انسانی را در تصمیم گیری ها بهتر منعکس می کنند نتایج مفیدی را در پی خواهد داشت.

در این پروژه نحوه طراحی و بکار گیری یک سیستم اطلاعات جغرافیایی فازی (Fuzzy_GIS) در مکان یابی کاربری های شهری مورد استفاده قرار گرفته و به صورت عملی در نمونه موردی بوستانهای شهر زنجان به اجرا در آمده است که در پیوست الف به تحلیل و بررسی این پروژه که در قالب یک مقاله ارائه شده است به طور خاص خواهیم پرداخت.

نتایج و خروجی های حاصل از این پژوهش، که به صورت نقشه است، با نقشه های حاصل از بکارگیری منطق دو ارزشی ( منطق بولی یا غیر فازی ) در GIS مورد مقایسه قرار گرفت ( به صورت مشاهدات میدانی ) و مشخص گردید که استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی فازی نتایج مفید و واقع تری را به دلیل لحاظ نمودن پیچیدگی های مسائل شهری در پی دارند.

 

 

8 – 3 : اندازه گیری پتانسیل تجاری طرح های تحقیقاتی با استفاده از منطق فازی

        اعتلای صنعتی و اقتصادی هر جامعه ای مرهون تحقیقات علمی و سازمان یافته آن جامعه است. تشخیص نیاز بازار مصرف، اجرای تحقیقات و مطالعات برای توسعه فناوری و در نهایت تجاری سازی آن از مراحل اجتناب ناپذیر ایجاد یک فناوری جدید است. سازمانهای تحقیقاتی از طریق تجاری سازی فناوریها، هزینه های توسعه فناوری های خود را جبران کرده و امکان سزمایه گذاری در فناوری های بهتر و پیشرفته تر را برای خود به وجود می آورند. یکی از راهکارهایی که برای برطرف کردن مشکل تجاری سازی طرح های تحقیقاتی ارائه شده ارزیابی مقدماتی پتانسیل تجاری شدن آنها قبل از اجرای طرح است، اما آنچه که از اهمیت ویژه برخوردار است چگونگی برآورد پتانسیل تجاری دستاوردهای تحقیقاتی می باشد. پتانسیل تجاری عبارت است از احتمال تجاری شدن یک فناوری جدید است. هر فناوری جدید برای تجاری شدن و رسیدن به بازار، نیازمند حرکت و پیشرفت در یک مسیر پر پیچ و خم، متغیر و غیر قابل پیش بینی است. بنابراین تعیین پتانسیل تجاری یک فناوری جدید پیش شرط لازم برای تعریف موفق راهبرد تجاری شدن آن می باشد.

       تمرکز این تعریف بر توسعه یک سیستم فازی برای اندازه گیری پتانسیل تجاری فناوریهای برگزیده برای توسعه در مراحل اولیه و قبل از صرف زمان و منابع، بر مبنای مدل ارزیابی راهبرد فناوری(STEP) می باشد. بر مبنای مدل STEP هر فناوری جدید برای تجاری شدن نیازمند برخی ویژگی های خاص است. این ویژگیها به ابعاد مختلف تقسیم شده و هر یک از ابعاد نیز دارای تعدادی شاخص می باشد.

 

/ 0 نظر / 50 بازدید